زیرعظمت آسمان

بگو اوست آن كس كه شما را پديد آورده و براى شما گوش و ديدگان و دلها آفريده است چه كم سپاسگزاريد

قلم رابردست گرفتم تابنگارم

ازخوبیهاوزیباییها

 وخدایی که میان ماست حتی درتاریکی شبها

وروزهای سرد

خدایی که لبخندش ،تبسم شیرین لحظه هاست

ازدورهامی نویسم

وازاین نزدیکی

به خودمی نگرم به دستانم وانگشتانم

خدایی که به این صورت زیباآفریده است
وچه غافل روزهارامی گذرانیم

حتی فراموش می کنیم خدایی راکه به مانعمت دیدن وشنیدن داده است

چقدراوراشاکریم

آری کلیدخزاین زمین وآسمان ازخداست

آب گوارایی که می نوشیم

خورشیدکه گرمابخش لحظه های سردمان است

وروشن کننده روزهای گرممان

اگرخدای مهربانم می خواست خورشیدرابرای همیشه سردوخاموش کند

چه کسی یارای مقابله باقدرت لایتناهیش راداشت

اگرمی خواست نورماه رازمادریغ کند

ویااگرمی خواست آسمانش رامحافظ مادربرابر

تشعشعات زیانبارستاره هاقرارندهد

وشهاب سنگهاراچون بارانی سوزان برزمین بباراند

آری

 بیاییدتاریکی لحظه هایمان رابایادآوری نعمتهای بیشمارخالق زیباییها

روشن کنیم

بیاییدروبه سوی آسمان رحمت الهی کنیم

وخدارابخاطرهمه ی نعمتهایش شکرگوییم

وباخودزمزمه کنیم

که براستی

 هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آيَاتِهِ وَيُنَزِّلُ لَكُم مِّنَ السَّمَاءِ رِزْقًا وَمَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَن يُنِيبُ