تاریکی شب وروشنایی روز
وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًا
چشمانم رابه سوی آسمان آبی می دوزم
خورشیدتابان ازاین دورها،نمایان است وزیبا
خدایا تنها ستاره ای که همیشه درروشنایی روز مشخص است واستوار،خورشیدفروزان است
که آنرا تذکری قرارداده ای برای آنانکه خوب می نگرند
ثانیه هامی گذرد ومن همچنان زیرعظمت آسمانت ایستاده ام
دیگرشب و تاریکی همه جارافراگرفته است و ماه روشن کننده آسمان شب
نورستارگان ازآن دورها به دیدگانم می رسد
ستاره هایی که یکروز از آسمان شکافته شده فرومی ریزند
خدایا
آنگاه که روز را با پرده شب می پوشانی
وپرده شب رابا لبخند صبح کنارمی زنی
تنها تو را می خوانم
تنها تو رامی خوانم ازاعماق وجودم
ازاین دورها و ازآن نزدیکیها
خدایا
قسم به روز روشن یادکرده ای
وبه شب و هنگام آرامش آن
که هردوآیتی است برای ما
برای ماانسانهایی که فراموش می کنیم
حضورت را درگذرثانیه هایمان
خدایا
دیدگانمان را ازخواب غفلت بادستهای رحمتت پاک کن
وچشمانمان رابگشا
تاما نیزمانندستارگان وماه وخورشید
برآستانت سربه سجده ای طولانی گذاریم
براستی چه کسی ستون هایی که به وسیله آن آسمان برفراز سرمان برافرشته و استوار است را دیده است؟ خوب بنگرید. شاید بتوان دید.