هُوَ الَّذِي أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَّعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

اوست آن كس كه در دلهاى مؤمنان آرامش را فرو فرستاد تا ايمانى بر ايمان خود بيفزايند و سپاهيان آسمانها و زمين از آن خداست و خدا همواره داناى سنجيده‏كار است 

 

آنگاه که تنهاهستم وخسته وگریزان

دیدگانم رابه سوی آسمان می دوزم

اشک ازدیدگانم سرازیرمی شود

و براستی ،تنها،اندیشدن به یگانه محبوبم،وجودم را،سراسر،غرق آرامش وسکوت می کند

چه بسیارازاین دورها فریادبرآورده ام،فریادی خاموش ،که جزتو یگانه زیبایم آنرا نشینده است

خدایا آنگاه که آرامش تسبیح و آوازخاموش ستارگان ،گوشم رامی نوازد

آنگاه که وزش نسیم ،درگوشم،آرام آرام نام تو راتکرارمی کند

آنگاه که ازصدای ناموزون ،وتکرارگناه آلودخواهشهایم به تو پناه می برم

آنگاه که تو را می خوانم

آنگاه که می بینم قطرات رحمتت رابی دریغ برفراز سر ما، ما زمینیانی که گاه فراموش

می کنیم ،ازتومهربانترنیست،می بارانی

دلم می خواهدهمانندابرهابگریم

همانندآسمان

همانندفروریختن آب ازفرازآبشاری خروشان

و چه زیباست،آرامش اندیشیدن،آرامش ذکرنامت وتسبیحی خاموش

آنگاه که مهتاب ،تنهاروشن کننده آسمان تاریک است ،دردلم بارهاوبارها نامت رافریادمی کنم

خدایابه هرسومی نگرم،ازذرات گردوغبارگرفته تاقطرات شبنم

ازبرگ درختان گرفته تا اعماق زمین

ازشعله های آتش گرفته تادانه های برف

همه تورافریادمی زنند

وجه زیباست ،خاموش نگریستن، خاموش اندیشیدن

 و ذکر و تسبیحت، تنها آرام کننده دل بی قرارم