بهار و اندیشه هایم
بدانيد كه خدا زمين را پس از مرگش زنده مىگرداند به راستى آيات [خود] را براى شما روشن گردانيدهايم باشد كه بينديشيد
طراوت بهار و شادابی طبیعت برایمان نجواکننده پیامی درگوشهایمان است
اینکه خدای آسمانها و زمین، لطف ومهربانیش رابرما تمام کرده و جهار فصل سال
راآیاتی قرار داده است برای اندیشیدن ما
و من اندیشه ام رابه بیکرانهاسوق دادم
بهاربرایم این معنا بود
اینکه قلبهایتان آنقدر مهربان باشد که جز برای یکدیگر
خیر و شادی و رستگاری نخواهید
همانند عناصر طبیعت که دست دردست هم می دهند تا
زیباییها را نثار دیدگانمان کنند
و زیبایی گلی برایمان خاموش ، فریادبرآورد
أَفَلَا يَنظُرُونَ
تا رگبرگهای سبز درختان، برایمان زمزمه کنند
الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ
وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِم يَعْدِلُونَ
و آب شدن برفها در دامنه کوهها، وسرازیرشدن قطراتشان همانند جریانی خروشان برایمان
زمزمه ای باشد از یاد خدای بهترینها
وسرسبزی چمنزارها و صدای برهم خوردن شاخسار و برگهای درختان، حین وزش نسیمی آرام
وصدای امواج آرام دریا، هنگام طلوع خورشید
وصدای نغمه پرندگان، وقتی آسمان سرخ رنگ می شود و کم کم شب وتاریکی همه
جا را فرا می گیرد
درحالیکه همچنان سپیدی شکوفه های درختان ، درزیرنورمهتاب، تصویری زیبا و دل انگیزاست
برایمان یادآور باشد که
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ
شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيرًا
بیایید پهنه آسمان و زمین ،گردش ماه وخورشید،ستارگان بی شمار
قطرات شبنم غلطیده شده برروی گلبرگها
بال زیبای پروانه ها،سکوت دل انگیز مرغزارها
همه و همه برایمان تاملی طولانی به ارمغان آورد که براستی
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ
السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

براستی چه کسی ستون هایی که به وسیله آن آسمان برفراز سرمان برافرشته و استوار است را دیده است؟ خوب بنگرید. شاید بتوان دید.