زیرعظمت آسمان

             و او راست در دريا سفينه‏هاى بادبان‏دار بلند همچون كوهها

موجهای آرام دریا،برصورت خسته ی ساحل،نوازشی به یادگارماندنی است

اینکه،ساحل ،تاآخرین محدوده ی چشمانش،فقط دریارامی بیندوخورشیدوماه وآسمان را

وخدای آفریننده این همه زیبایی درپس نگاه ساحل

بس اوکدام یک ازآیات پروردگارش رامی تواند انکارکند

خورشیدوماه وستارگان وکوههارا

یا خدایی را که انسان راازگل بیافرید وبه بهترین وجه بیاراست

خدایی راکه به اوقدرت تکلم واندیشیدن داد

خدای آفریننده مغربهاومشرقها

خدایی که حایلی میان آب شیرین وشور دریا قرارداد

خدایی که هرکه درآسمان وزمین است فانی ونابودشدنی است جزذات یگانه اش

خوب  بنگرید

آیامی شودازمحدوده ی آسمانهاوزمین گریخت؟

خوب بیاندیشید

آن هنگام که آسمانها شکافته می شود همانند گل سرخی برافروخته

و گناهکاران به سیمایشان سناخته می شوند

آیامفروگریزگاهی است؟

وبازبیاندیشید

هرکه ازمقام قهروکبریایی خدای بلندمرتبه بهراسد

وازخشیت وخضوع درمقابل ذات اقدسش،چون ستارگان به سجده درافتد

برایش دو بهشت است

بهشتی که درآن نهرهاجاری است

بهشتی که درختانش درنهایت سبزی وخرمی است

مگرپاداش احسان ،جز احسان است

بیاییدباهم زمزمه کنیم

تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ