تمام احساس آسمان
يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ فَإِذَا أَصَابَ بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
گاهی تمام احساس آسمان،درقطره های اشکم خلاصه می شود
جملات در ذهنم ،به این سو وآن سو می رود
احساس آسمان
قطره های اشک
صدای باران
بخاطر می آورم نگاههای منتظررا
صورت تشنه وخسته ی زمین را
هزاران ،هزار،موجود وگیاه را که چشم انتظار باران رحمت خداهستند
این خداکیست
که گرمای لطف ومهربانیش راباعبور خون ازرگ گردنم احساس می کنم
کاش می توانستم
به آسمان چنگ بزنم وستاره ای رادرمشتم بگیرم
کاش می توانستم
درآسمان پرواز کنم
ازفراز آبشارها بگذرم
ازبالای درختان عبور کنم
کاش می توانستم
چشمانم راببندم
وهمه زیباییها راازاعماق وجودم ببینم
کاش
کاش
این خدا کیست؟
که همه زیباییها دروجودش خلاصه شده است
این خداکیست؟
که همه مهربانیها دروجودش جمع شده است
این خداکیست؟
که همه امور دردست قدرت واراده او قرار گرفته است
خدایا
ای خالق هفت آسمان وزمین
ای پدید آورنده تاریکیها وروشناییها
که هستی که دروصف نمی گنجی
براستی چه کسی ستون هایی که به وسیله آن آسمان برفراز سرمان برافرشته و استوار است را دیده است؟ خوب بنگرید. شاید بتوان دید.