زیرعظمت آسمان

خدایی که عین کمال است وزیبایی

مصوراست و زبیانگارنده

خدایی که چنان بر صفحه آسمان ودریا نقش ورنگی

متفاوت ازقبل می زند

که دیدگان محصور زیبایی وعظمتش می شوند

هیچ غروب وطلوعی یکسان نیست

او خالق بی نهایت هاست

اوخالق رنگهای گوناگون است

حتی اعماق کهکشانها هم آمیخته از رنگها ی بدیع وزیباست

ومن هرچه از او بنویسم بازهم قلمم قاصراست وناتوان

چگونه شکر نعمتش بجای آورم

چگونه تسبیح وتقدیسش گویم

چگونه ،چگونه

وقتی همه ی موجودات و مخلوقات

حتی رعد ی خروشنده

حتی سایه ای محووناپیدا

اورا تسبیح می گویند

خدایا

چقدر انسان ناتوان است و ناسپاس

خدایا

چگونه شکر نعمتت رابجای آورم

تویی که مرا ازعدم ،به وجود آوردی

تویی که مرا چشم دادی وگوش

دست دادی و پا

وقلبی که می تواند با یادت به وسعت آسمان ،گسترده شود

خدایا

من انسانی ناتوانم

جز تو یگانه زیبایم ،در سخت ترین لحظات زندگیم

یاور وهمدمی ندارم

خدایا

دستهایم به سوی آسمانت گشوده است

چشمانم به رحمتت امیدوار

دلم به یادت گرم ومطمئن

مرا رها مکن

مرابه خود وامگذار

من از گمراهی می هراسم

از فراموشی یادت ،بر خود می لرزم

خدایا ،من جزتو هیچ یاوری ندارم

خدایا

شیطان در نزدیکی من است

جایش بر روی زمین است

ومن هم بر روی زمین زندگی می کنم

خدایا

آسمان دوراز دستان من است

بال پروازی ،ازخود ندارم

دستانم رابگیر

به من پرواز بیاموز

تا اززمین دور شوم ،که زمینی بودن

بال پروازم را بسته است